Zelfmanagement weekend met lotgenoten.
Uitzieken en daarna weer verder. In mijn onderbewuste speelde dit zich af. Het weekend met 16 lotgenoten heeft mij nuttige informatie opgeleverd. Bijna alle deelnemers hadden meer aan hun hoofd dan alleen het herstel van hun hersenletsel. Uitkeringen, afkeuringen, werk, erkenning, afhankelijk, kinderen opvoeden om een paar dingen te noemen. Frustratie, onbegrip, machteloosheid, boosheid en zo kan ik nog meer dingen op noemen die mogelijk meespelen. Natuurlijk is niet alles kommer en kwel. Dit weekend heeft er voor gezorgd dat ik diepe bewondering heb voor mijn jongere lotgenoten. Mijn situatie was/is ingrijpend, alleen was het anders. Pensioen, kinderen uitgewaaid, beperkte zorgen dus. Met als gevolg dat ik alle energie in het herstel kan stoppen. Opvallend was dat mijn letsel het meest recente was, met andere woorden; de lotgenoten hebben al een lange weg afgelegd. Ieder voelt zijn eigen pijn en verdriet en door dit weekend heb ik ervaren hoe je elkaar tot steun kunt zijn.
Schrijven en helen.
Waarom schrijf ik? Wanneer ik achter mijn computer zit, begint het al met een keuze te maken welke zaken ik de moeite vind, hoofd en bijzaken scheiden. Dit is voor mij het begin van loslaten. Door dit te doen krijg ik ruimte in mijn hoofd, ruimte voor nieuwe ervaringen. Deze rede heb ik gebruikt bij het schrijven van mijn lessen en gebeurtenissen in mijn werk. Maar in de situatie van juni 2024 is het ook verwerken. Loslaten heeft een extra verlichtende en helende betekenis. Helen betekent het beseffen, verwerken en loslaten van pijn en verdriet uit het verleden, loslaten van 1.0. Opnieuw 'heel' worden en in balans komen met mijzelf en mijn omgeving, vandaar 2.0. Door te delen, het zij mondeling of via de site, kom ik er achter dat er meer mensen zijn die gedragingen herkennen. Dit maakt het voor mij minder uniek en helpt in het proces van helen.
Dankbaarheid geeft kracht.
Dankbaar voor de nieuwe start. Het heeft weinig zin om thuis te gaan zitten “dankbaar” zijn. Doe er iets mee en verbindt jezelf met positieve mensen, zij zijn een spiegel. Door deze spiegel krijg je meer zicht op wie je bent en leer je van jezelf te houden. Ik begin het afscheid van Evert 1.0 steeds meer als een geschenk te zien. Een goede vriend van mij had vorig jaar al eens tegen mij gezegd dat ik rustiger praat en het een verbetering is. Ik ben dankbaar dat ik Evert 2.0 mag zijn. Met een concrete situatie ga ik het verschil aangeven tussen Evert 1.0 en 2.0. Zaterdag 6 december ging ik voor een week naar Finland en ik wilde mijn huis van te voren op orde hebben. De donderdag ervoor kwam, door een misverstand, mijn hulp niet en begon ik zelf mijn huis schoon te maken. Boven was ik klaar met stofzuigen en een stemmetje in mij zei; “Stoppen Evert, morgen verder”. Evert 2.0 is gestopt en heeft de stofzuiger beneden neergezet om de volgende dag de boel af te maken. Evert 1.0 had het stemmetje wel gehoord, maar zou zijn doorgegaan. Mijn laatste rit naar het ziekenhuis met sirene/zwaailicht, stond mij nog helder voor de geest. De meeste indruk had de terugreis op mij gemaakt, toen mijn kinderen mij een spiegel voorhielden. Ik begin Evert 2.0 te snappen en steeds meer van te houden.
Wat zou je tegen je beste vriend zeggen, Evert?
Wie heeft dit tegen mij gezegd? Deze vraag is confronterend en heeft indruk op mij gemaakt. Wederom werd ik voor de spiegel gezet en samen met de vorige “spiegel” ben ik stap voor stap mijn beste vriend aan het worden. Babystapjes voor mijzelf, naar een ander gaat dit mij beter af.